Ryzyko jako strategia, nie checkbox.

Co to zastępuje

• Między audytami rejestr stoi zamknięty.
• Dwie osoby oceniają to samo zagrożenie i żadna nie pokaże, jak to policzyła.
• Działania naprawcze śledzi drugi arkusz, w którym nikt nie jest właścicielem.

Co tu robisz

• 1Ustaw metodykę scoringu raz.Prawdopodobieństwo, skutek i apetyt na ryzyko na jednym ekranie. Każdy wpis w rejestrze liczy się według tych samych definicji.Risk parameters
• 2Przeprowadź ryzyko przez kreator edycji.Ocena inherentna, postępowanie, właściciel i ocena rezydualna zmieniają się w jednym przejściu. Rejestr nigdy nie trzyma połowy zmiany.Risk edit wizard
• 3Powiąż ryzyko na pięć sposobów.Kontrole, procesy biznesowe, incydenty, KRI i podatności wiszą przy wpisie. Zasięg rażenia widać na stronie.Risk detail
• 4Prowadź postępowanie do konkretnej daty.Każdy plan wskazuje właściciela i termin, przypięty do ryzyka, które ma obniżyć.Treatment plans
• 5Zapisz formalną akceptację ryzyka.Decyzja, osoba, która ją podjęła, i data przypinają się do ryzyka — gotowe do okazania rok później.Risk register
• 6Przeczytaj analizę Bow-Tie.Przyczyny po lewej, skutki po prawej, Twoje kontrole pośrodku. Jeden obraz na jedno ryzyko.Risk analytics

Co się zmienia

• Pięć typów powiązań zamienia jeden wiersz rejestru w mapę tego, czego dotyka.
• Jedna metodyka, jeden apetyt: ocena ze stycznia znaczy w listopadzie to samo.
• Zaakceptowane ryzyko pokazuje nazwisko i datę, nie kolor.

Gdzie rola się kończy

Oceniasz aktywa i podatności, nie naprawiając ich: jedne i drugie są tylko do odczytu. Rejestr jest Twój, biblioteka kontroli i dowody za nią — nie.